جوانی گفت:از دوستی سخن بگو......

پیامبرپاسخ داد:

دوست تو آن است که پاسخگوی نیازهای توست.او مزرعه ی سر سبزی استکه با امید و عشق در آن بذر می افشانی وبا سپاس آن را درو می کنی.

هنگامی که دوستی اندیشه ی خود را برای تو تشریح می کند اکر در اندیشه اش نکته ی منفی یافتی..بی هراس و با صراحت گوشزد کن.

 یه روز به یه قزوینیه می‌گن چرا زن نگرفتی: می‌گه: هنوز برادرزن مورد علاقه‌مو پیدا نکردم!

سلام شبنم صبح

بیا این روزها دعا کن

دعا کن واسه همه

حتی واسه اونایی که هیچ وقت دعات نکردن

دلتو شکستن و رفتن

دعا کن واسه اونایی که دلخوشی های کوچکتو ازت گرفتن

یادت باشه هیچ کس ارزش اشکاتو نداره اگه داشته باشه اشکاتو در نمی یاره

اگه آرزویی داری بده به خدا

شکسته های دلتو بده دست خدا

خودش درست می کنه

اگه یاد گرفتی که همه و همه چیزو به خاطر خدا دوست داشته باشی اون وقت بدون خیلی خوشبختی

خیلی خوشبخت

کافی نـبـود و نیست هـزاران هـزار سـال

وقتی رسیدی و به کلبه ی دلم پا گذاشتی در باورم نمی گنجیدروزی تورا

درخلوتم بپذیرم. بیگانه ای بودی هم قفس شده با من.برای خود عالمی

داشتی دورترازستاره های دوردست.درسرزمینی که به روح من راهی

نداشت وناگهان ترادرروح خود احساس کردم .

شنیده ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت    فراق یار نه آن می کند که بتوان گفت

حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر          کنایتی ست که از روزگار هجران گفت

نشان یار سفر کرده از که پرسم باز               که هرچه گفت برید صبا پریشان گفت

فغان که آن مه نامهربان مهر گسل           به ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت

من مقام رضا بعد ازین و شکر رقیب          که دل بدرد تو خو کرد و ترک درمان گفت

غم کهن بمی سالخورده دفع کنید           که تخم خوشدلی اینست پیر دهقان گفت

گره به باد مزن گرچه بر مراد رود                 که این سخن بمثل باد با سلیمان گفت

به مهلتی که سپهرت دهد ز راه مرو         ترا که گفت که این زال ترک دستان گفت

مزن ز چون و چرا دم که بنده مقبل            قبول کرد بجان هر سخن که جانان گفت                            

                                 که گفت حافظ از اندیشه تو آمد باز       

                           من این نگفته ام آنکس که گفت بهتان گفت 

خاکستری که مدتی بود آروم شده بود بهم خورده و دوباره گر گرفته

دوباره با یادآوری تمام اتفاقات آرامشمو ازدست دادم.

چقدر دلگیرم از آدما.......!

خیلی آرومم. یادمه چند وقت پیش اینقدر آشفته بودم که حتی حوصله

خودمو هم نداشتم.تقریبا یک سال و چند ماه بود که حال خودمو

 نمی فهمیدم و حالا آرومم.خیلی آروم.

 دوباره آرامش به سراغم اومده همون آرامشی که همیشه از خدا

می خواستم. خدایا ممنونم.حس کسی رو دارم که روی سطح آب